<< And now for something completely diwherent...
Daar aan de kust... >>


No worries, mate

Gisteren was een heerlijk dagje relaxen in de Bay of Islands, en vandaag heb ik qua afstand weer wat ingehaald op mijn oorspronkelijke schema. Ik zit nu in een backpackers hostel in Taupo, aan het grote meer in het midden van het Noordeiland. Een paar fotos.

 


Vrijdag, in en rond de Bay of Islands:
In Nieuw-Zeeland gaat men er van uit dat je je common sense gebruikt: de maximumsnelheid is honderd, maar op dit soort weggetjes is dat niet verstandig. Erg scherpe bochten staan gelukkig wel aangegeven met een adviessnelheid.In de Bay of Islands, in het uiterste noorden van NZ, is het land officieel gesticht in 1840. Dit kerkje is vier jaar eerder gebouwd, en is het oudste kerkje van NZ.Russell is een heerlijk relaxed stadje met kunstenaars, een museumpje, en een strandje aan een blauwe zee.Zee, (kiezel)strand en meeuw.
Veel oude huizen en gebouwen in deze omgeving zijn in deze stijl, die perfect past bij zowel het subtropische klimaat als de nogal Britse levensstijl hier.Kunst van de Maori's, die overigens liever hout gebruiken voor hun kunst. Dit is een uitlopende varen, een motief dat veel voorkomt en duidt op leven en groei.Een marae - een ontmoetingsplaats voor Maori's. Een soort kruising tussen kerk, dorpshal, feestzaal en vergaderzaal. Bijna elk dorp heeft er wel een.


Zaterdag, reis van Kawakawa via Auckland naar Taupo:
Vandaag was bewust een lange rit - ik wilde wat van mijn oorspronkelijke schema inhalen, en ik wilde graag voor het lange feestelijke weekend in een interessante omgeving zijn. De rit van Kawakawa naar Auckland duurde drie uur; vanaf daar naar Tauranga was ook bijna drie uur, en daarna was het nog een kilometer of 110 naar Taupo. Deze foto was ongeveer halverwege, dus.Ongeveer 100km onderweg na Auckland, na het inleveren van de oude auto en het ophalen van de nieuwe(re): Een Mazda met 220.000 op de teller, maar met korting en met airco).100km verder: NZers hebben nog niet geleerd dat ze hun doorgaande wegen om heuvelpartijen heen moeten leggen. Haarspeldbochten en erg steile stukken midden in de belangrijkste doorgaande route ten zuiden van Auckland.Weer 100km verder: de airco blijkt al erg nuttig te zijn: het is een stralende dag, zo'n 25 graden en een echt voelbaar hete, brandende zon, zoals wij die kennen uit Zuid-Europa.De eindeloze velden met schapen en koeien (en lammetjes en kalfjes, het is lente!) werden een hele tijd onderbroken door uitgebreide kiwiplantages. Overal hoge heggen en opgesnoeide boompjes. Onze Zespri kiwis komen uit deze streek. Peren kosten hier ongevier drie keer zo veel als kiwis.Nog eens 100km verder. Ik rij hier nog steeds links omdat men anders begint te toeteren. Die palmachtige planten in de berm zijn varens - ze staan hier letterlijk overal in de berm.Bestemming bereikt: Lake Taupo, een prachtig blauw meer met besneeuwde vulkanen aan de overkant (niet zichtbaar op deze foto - in het avondlicht waren ze te vaag om goed op de foto te krijgen). Ik heb volgens mij het laatste nog beschikbare bed hier. Dit weekend is het feest.


24 oktober 21:33 - Johannes

Top! Goed te lezen dat je het naar je zin hebt. Leuk om de foto's te zien. Veel plezier. We denken aan je.

23 oktober 11:55 - Ina

Schitterende foto's! En gelukkig de zon, is alles nog veel mooier! Leuk Erik dat je ons zo trouw op de hoogte houdt, ik ben iedere keer weer ontzettend benieuwd naar je verhalen en foto's. Veel plezier dit (feest)weekend! Liefs, Ina


<< And now for something completely diwherent...
Daar aan de kust... >>